De afgelopen jaren is het aantal personen dat in Nederland asiel aanvroeg aanzienlijk groter geweest dan in de periode daarvoor. Sinds 2015 is bovendien het aantal nareizigers, dat in het kader van gezinshereniging naar ons land komt, fors gestegen. Belangrijk is dat er zo snel mogelijk na het toekennen van de verblijfsvergunning wordt begonnen met integratie, zodat statushouders snel op eigen benen kunnen staan en een bijdrage kunnen leveren aan de Nederlands samenleving. Daarbij is een integrale aanpak nodig. Hierbij wordt gelijktijdig gewerkt aan onder meer huisvesting, taalverwerving, opleiding en werk, zoals de WRR in 2015 bepleitte in de policybrief “Geen tijd te verliezen, van opvang naar integratie van asielmigranten.”

In ons onderzoek bekijken wij welke factoren in de praktijk bijdragen aan een integrale aanpak en welke factoren belemmerend kunnen werken. Onder een integrale aanpak verstaan we dat er – voor zover nodig – aandacht is voor huisvesting, inburgering, werk en inkomen, het opbouwen van een sociaal netwerk, onderwijs en zorg.

We doen onderzoek in 4 gemeenten die al enige tijd een integrale aanpak gebruiken bij de integratie van statushouders die in hun gemeente zijn komen te wonen. Per gemeente gaan we na hoe de integratie van een aantal statushouders in de praktijk verloopt. We richten ons zowel op volwassen alleenstaande statushouders als op gezinsherenigers. We gaan in gesprek met de statushouders zelf en met medewerkers van de organisaties waar ze mee te maken hebben gehad sinds het verkrijgen van hun verblijfsvergunning.

 We verwachten de resultaten in het najaar van 2019 te publiceren.