Aanpak 12-minners
Jaarlijks komen tienduizenden jongeren in aanraking met politie en justitie. Voor een aantal van hen is dit contact eenmalig, voor anderen is of wordt het een meer frequent contact. Een criminele loopbaan staat voor vele jongeren een fatsoenlijke toekomst (baan, inkomen, huis en gezin) in de weg. Naast de individuele consequenties voor jongeren zijn er maatschappelijke gevolgen van jeugdcriminaliteit. Jongeren die strafbaar gedrag laten zien, dragen bij aan het gevoel van onveiligheid van burgers en doen een flinke aanslag op de capaciteit en inzet van niet alleen politie, OM en rechterlijke macht, maar ook van jeugdhulpverlening en welzijnsorganisaties.

Uit (wetenschappelijk) onderzoek naar risico-indicatoren als mogelijke voorspellers van delictgedrag, komt onder meer naar voren dat ernstig normovertredend of delictgedrag bij jonge kinderen een van de belangrijkste risicofactoren is voor het ontwikkelen van een ernstige en langdurige criminele loopbaan.
In de onderzoeken worden niet alleen risicofactoren benoemd die in het kind zelf liggen maar (vooral) ook in de domeinen gezin, school, sociale leeftijdsgroep en de woonomgeving. Zo blijkt bijvoorbeeld een relatie te bestaan tussen vroeg delinquent gedrag en slachtofferschap van kindermishandeling of gepest worden op school.

Om te voorkomen dat jonge kinderen met ernstig normovertredend of delictgedrag zich ontwikkelen tot (jeugd)crimineel, en om de ontwikkelingskansen van deze kinderen te vergroten, is een vroegtijdige, effectieve en gezamenlijke aanpak belangrijk.

Onderzoek samenwerkende inspecties
Is er rondom 12-minners een netwerk om te voorkomen dat deze kinderen in de criminaliteit belanden? Dat was de centrale vraag in het onderzoek dat de samenwerkende inspecties in 2012 in drie gemeenten in Nederland heeft uitgevoerd.

Het onderzoek heeft lokale rapportages en een overallrapportage opgeleverd. Deze treft u onder het kopje Documenten bovenaan de pagina.